+ نوشته شده توسط کازم در و ساعت
|
ورزشی
climbing
درباره وبلاگ
( با نخستين پرتو خورشيد كه از پس كوههاي مشرق پرتو افكني مي كند پاي در يخچال مي گذاريم راستش نماز خواندن در اينجا چه كيفي دارد . نمي دانم چرا اينقدر حال نماز خواندن پيدا كرده ام دوست دارم . مي خواهم . نياز دارم كه با او رو در رو بايستم حرف بزنم و بخواهم كه مرا خالي نگه ندارد كه چنان در نظرديگران بزرگ جلوه كنم اما تو خالي پوچ و پوك و بي معني و حتي اينكه شعور درك اين زيباييها را نداشته باشم .
قسمتي از نوشته حسن زرافشان ـ صعود دره يخار ـ 1376 ) كتاب فروش كوچك اندام و خنده روي كوچه كليساي قزوين ، ورزشكاري با تجربه ، مربي كاراته انديشمند، و انديشه ورزي توانا و كوهنوردي با تكنيك بود . كسي كه شاگردانش را مانند فرزندانش دوست داشت .
حسن زرافشان در سال 1343 در ماهي كه طبيعت دوران به استقبال شكوفه ها مي رود . چون گل سفيد كوچكي از دل برف ها سرك كشيد و چشم باز كرد .
خورشيد را ديد ؛كوهها ،آدمها ؛ دشتها و كتابها را حس كرد كه وجود نامرئي در همين نزديكي ها نوك آن قله كوه هست كه بايد به جستجويش برود و بشناسدش . خدا را زماني كه در كنكاش هايش پيدا كرد كه خود را يافته بود . از نوجواني ورزش را آغاز كرد و سعي كرد همزمان با پرورش جسم ؛ روحش را هم آموزش بدهد و به وسعت دشتها برساند . ياد گرفت كه بايد ياد بدهد و شاگردانش را هدفمند و ساعي تربيت كند . كم كم با قله هاي بلند دوست شد . مردان زيادي دستهايش را گرفتند و بالا كشيدند . ( مربيان مهربان او آقايان : حسن ميرابي ؛ سياهپوش ؛ اشتري ؛ خلج ، نوري ) او هم به نوبه ي خود دستهاي مهربانش را در دستهاي ديگران گداشت و كمك شان كرد تا اوج ها را ببينند . چون اوج را دوست داشت در اوج بودن ؛ در اوج ماندن و در اوج پريدن را . آرام آرام حسنك وار از كوه ها بالا رفت تا خورشيد را كه آنقدر دوست مي داشت از پشت ابرهاي نا آگاهي بيرون بكشد تا مردمي كه عاشقانه دوستشان داشت در انوار آسماني اين پرنده طلايي بهتر زندگي كنند . هجرت براي او مفهوم آبقاد كردن را داشت و ساختن از اهداف برتر او بود .
قسمتي از نوشته حسن زرافشان ـ صعود دره يخار ـ 1376 ) كتاب فروش كوچك اندام و خنده روي كوچه كليساي قزوين ، ورزشكاري با تجربه ، مربي كاراته انديشمند، و انديشه ورزي توانا و كوهنوردي با تكنيك بود . كسي كه شاگردانش را مانند فرزندانش دوست داشت .
حسن زرافشان در سال 1343 در ماهي كه طبيعت دوران به استقبال شكوفه ها مي رود . چون گل سفيد كوچكي از دل برف ها سرك كشيد و چشم باز كرد .
خورشيد را ديد ؛كوهها ،آدمها ؛ دشتها و كتابها را حس كرد كه وجود نامرئي در همين نزديكي ها نوك آن قله كوه هست كه بايد به جستجويش برود و بشناسدش . خدا را زماني كه در كنكاش هايش پيدا كرد كه خود را يافته بود . از نوجواني ورزش را آغاز كرد و سعي كرد همزمان با پرورش جسم ؛ روحش را هم آموزش بدهد و به وسعت دشتها برساند . ياد گرفت كه بايد ياد بدهد و شاگردانش را هدفمند و ساعي تربيت كند . كم كم با قله هاي بلند دوست شد . مردان زيادي دستهايش را گرفتند و بالا كشيدند . ( مربيان مهربان او آقايان : حسن ميرابي ؛ سياهپوش ؛ اشتري ؛ خلج ، نوري ) او هم به نوبه ي خود دستهاي مهربانش را در دستهاي ديگران گداشت و كمك شان كرد تا اوج ها را ببينند . چون اوج را دوست داشت در اوج بودن ؛ در اوج ماندن و در اوج پريدن را . آرام آرام حسنك وار از كوه ها بالا رفت تا خورشيد را كه آنقدر دوست مي داشت از پشت ابرهاي نا آگاهي بيرون بكشد تا مردمي كه عاشقانه دوستشان داشت در انوار آسماني اين پرنده طلايي بهتر زندگي كنند . هجرت براي او مفهوم آبقاد كردن را داشت و ساختن از اهداف برتر او بود .
Powered By
BLOGFA.COM
روز جمـــــــــــعه ۷/۱۱/۸۴ فـــــــردی بــــــه نـــــام مهرداد ابراهيمی قانع در کوه های شمالی تهران ( دره ی دارآباد ) مفقود گرديد . عمليات جست وجو از طرف نيروهای سازمان امداد و نجـــــــات هلال احمر ٬ بلافاصله پس از اطلاع توسط خانــــــــواده وی ٬ از جمـــــــــــعه شب آغاز و تا بعد از ظهر روز شنبه ۸/۱۱/۸۴ ادامه يافت که متاسفانه فاقد هر گونه نتيجه ای بود . بعد از آنکه نيروهای خسته ی هلال احمر منطقه را ترک نمودند عملـــــــــــيات جست وجو توسط کوه نوردان آزاد و تيــــــــمی از هـــــــــــــيئت کوه نوردی اســــتان تهران تا ساعت ۲۲ روز شنبه ۸/۱۱/۸۴ پيگيری شد . از سرنوشت مهرداد ابراهيمی قانع هنوز هيچ اطلاعی در دست نيست . لازم به ذکر است که وسعت و حجم بهمن های ريخته شده ـ حاصل بارش های اخير ـ در دره ی دارآباد ٬ بی سابقه و شگفت انگيز می باشد .
+ نوشته شده توسط کازم در و ساعت
|
حسن زر افشان ، مربی با سابقه و کوهنورد محبوب قزوینی که در تاریخ 11 و 12 اسفند برای صعود قلل هفت خوان به منطقه علم کوه و تخت سلیمان رهسپار شده بود بر اثر ایست قلبی جان به جان آفرین تسلیم کرد . روحش شاد
+ نوشته شده توسط کازم در و ساعت
|
انگشت خدا در علم چال غربی قرار دارد.
آقای یوسف نجاحی از پیشکسوتان کوهنوردی همدان در خاطراتش از حضور "پیتر هابلر" مربی اطریشی در ایران میگوید: "زمانیکه به اتفاق "هابلر" به قست انتهائی مسیر يخچال رسیدیم، "هابلر" با دیدن یک میخ در دل سنگ از کوره در رفت و شروع به فریاد زدن نمود، زیرا او فکر میکرد اولین کسی است که از این یخچال زیبا بالا میرود!".
ظاهرا این میخ به آلمانهایی که سالها قبل برای ساخت راه آهن به ایران می آمدند تعلق داشته که در سر راهشان یخچال را هم صعود نموده اند!.
دوستی میگفت: "دنیا را چه دیدی با این اصلاحات دولت و هجوم سنگجویان به منطقه علم کوه بعید نیست در آینده خود راه آهن را به علم چال بکشند!(البته نه برای صعود یخچال!).
+ نوشته شده توسط کازم در و ساعت
|