
دیواره شمالی علم کوه
هیچ وقت مغرور نشو
برگها وقتی میریزن که فکر می کنن طلا شدند
خبر خوبیه نه!!!!!!!
لطفا نظرتون را اعلام کنید
متشکرم.........
داستان درباره يك كوهنورد است كه مي خواست از بلندترين كوه بالا برود او پس از سال ها آماده سازي، ماجراجويي خود را آغاز كرد ولي از آنجا كه افتخار اين كار را فقط براي خود مي خواست، تصميم گرفت تنها از كوه بالا برود.او سفرش را زماني آغاز كرد كه هوا رفته، رفته روبه تاريكي ميرفت ولي قهرمان ما به جای آنکه چادر بزند و شب را زير چادر بـــــه روز برساند،به صعودش ادامه داد تا اینکه هوا کاملاً تاریک شد.جز به تاریکی هیچ چــــــیز دیده نمی شدسیاهی شب همه جا را پوشانده بودومرد نمي توانست چیزی ببیند حتی مــــاه و ستاره ها پشت انبوهی ازابر پنهان شده بودند.کوهنورد همانطور که داشت بالا میرفت،در حالی که چیزی به فتح قله نمانده بود، ناگهان پايش ليز خورد وبا سرعت هرچه تمامــــــتر سقوط كرد. سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس، تمامــــــــــي خاطرات خوب و بد زندگی اش را به ياد ميآورد. داشت فكر ميكرد چقدربه مرگ نزديك شده است که ناگهان احساس كرد طناب به دور کمرش حلقه خورده و وسط زمین و هوا مانده است.حلقه شدن طناب به دور بدنش مانع از سقوط کاملش شده بود.در آن لحظات سنگین سکوت ،چاره ای نداشت جز اینکه فرياد بزند خدایا"کمکم کن" ناگهان صدايي از دل آسمان پاسخ داد از من چه ميخواهي؟_نجاتم بده._واقعاً فکر می کنی می توانم نجاتت دهم._البته تو تنها کسی هستی که می توانی مرا نجات دهی . _پس آن طناب دور کمرت را ببر برای یک لحظه سکوت عمیقی همه جا را فرا گرفت و مرد تصميم گرفت با تمام توان به طناب بچسبد و آن را رها نكند روز بعد، گروه نجات آمدند و جسد منجمد شده يك كوهنورد را پيدا كردند كه طنابي به دور كمرش حلقه شده بود در حالی که تنها يك متر با زمين فاصله داشـــــــــت !
و شما؟ شما تاچه حدبه طناب زندگی خود چسبیده اید ؟ آيا تا به حال شده که طناب را رها کرده باشید؟ هيچگاه به پيامهايي که از جانب خدا برايتان فرستاده مي شود شـــــــــــــــــك
نكنيد هيچگاه نگوييد كه خداوند فراموشتان كرده یا رهايتان كرده است هيچگاه تصور نكنيد كه او از شما مراقبت نميكند وبه یاد داشته باشید خدا همواره مراقب شماست.
کوه ها؛ هستی سازان خاموش
آیاتاکنون فکرکرده ایدکه اگردر ایران کوه های بلند نداشتیم، وضع سرزمینی ما چگونه بود؟
ایران در "کمربند خشک" نیم کره شمالی قرار دارد، و اگر کوه ها که سبب به دام افتادن ابر ها وبارش باران وبرف هستند، نبودند، سیمای کشور تماما بیابانی بود.
وجود رشته کوه زاگرس در غرب، سبب بارش از محل جبهه های مدیترانه ای می شود ؛ شکل گیری چمنزارها ونیز پوشش جنگلی زاگرس، به برکت همین بارش ها است.
همچنین ذخیره برفی این کوه ها، پشتوانه جریان دائمی بزرگترین رودخانه های ایران (کارون، کرخه، دز، سفید رود، زاینده رود،و......)است.
در شمال کوه های البرز همچون گهواره ای است که رطوبت دریای مازندران را در خود میگیرد و بارش پر مهر خود را بر کوه پایه ها و دشتها می ریزد و نگین سبزی را در این گستره بیابانی بی پایان پدید آورده است . اگر این کوه ها نبودند، کناره جنوبی این دریا هم مانند کناره های شرقی و شمالی آن ، بدون پوشش درختی بود وحتی چهره بیابانی می یافت.
در جهان نیمی از آب های شیرین از کوه ها سرچشمه میگیرند، اما در ایران تقریبا تمامی آبهای شیرین منشاء کوهستانی دارند؛ ما در کشورمان نه مانند کانادا و نروژ یخچالهای بزرگ و یخ پهنه های طبیعی داریم که رودخانه ها و دریاچه های آب شیرین را پدید آورند، ونه مانند سرزمینهای کمربند استوایی(در کشورهایی مانند برزیل ،فیلیپین ، اندونزی ، ..)
بارانهای مداوم که امکان کشاورزی بدون آبیاری را فراهم آورد. در اینجا، زندگانی تقریبا به کلی مدیون کوه ها است، چه به واسطه رودخانه هایی که از کوه ها سرچشمه میگیرند
وچه به خاطر سفره های آب زیر زمینی که عمدتا از کوه ها تغذیه می شوند واز دیر باز با سازه های پر کاری همچون قنات ها به دشت آورده شده اند.
کوه ها همجنین بزرگترین تامین کننده علوفه برای دامهای ما، تامین کننده چوب وگیاهان دارویی ومواد معدنی ، وگسترده ترین تفرج گاههای ما ، ودر بر گیرنده آثار تاریخی ومیراث فرهنگی متنوع هستند. با این وجود ، آگاهی نسبت به اهمیت کوه ها در ایران(و بسیاری از دیگرنقاط جهان) ناچیز است، و همین امر سبب غفلت از لزوم حفاظت آنها و پیش گرفتن شیوه های "استفاده پایدار" از آنها شده است. گویی منابع کوهستان پایان ناپذیرند ومیتوان بی هیچ محدویتی وبا هر شیوه ای از آنها سود جست : چندین برابر ظرفیت تولید علوفه دام به کوه ها گسیل میداریم ، با شیوه های مخرب وبی رحمانه به راهسازی و معدن کاوی در کوه می پردازیم؛ جنگل های کوهستانی را پاک تراشی میکنیم و می پنداریم ک این درختان به سرعت و دوباره سربرمی آورند ؛ زباله و مواد شیمیایی وپسآبها را غیر مسئولانه در دره ها و رودخانه ها رها میکنیم ؛ ودرگردشهایمان، پسماند ها را رها میکنیم ، علف ها را می چینیم و دامنه ها را خراب میکنیم .
کوه ها را دریابیم ودرحفاظت آنها بکوشیم ؛
آنها دوباره ساخته نمیشوند!!!

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد دل رمیده ی ما را رفیق و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه ی مسئله آموز صد مدرس شد