آیا می دانید...
پاسکال موقع گردش با سنجاق روی ناخنهای خود افکاری که به ذهنش می رسید،مینوشت و پس از مراجعه به خانه از علامتهایی که روی انگشتان خود نوشته بود به افکار خود پی می برد وآن را بر روی کاغذ می آورد.
تامس هابز فیلسوف انگلیسی قلم و دواتی در عصای خود تعبیه کرده بود تا در موقع گردش افکاری را که به خاطرش می گذشت،یادداشت کند.
داستایوفسکی تند تند برای روزنامه ها داستان می نوشت تا قرض هایش را بپردازد،اما بعدها نوشته هایش تبدیل به شاه کارهای هنری شد.
میلتون نویسنده کتاب معروف بهشت گنشده خود را در زمان نابینایی نوشت.
ناپلئون قبل از اینکه در نبردی پیروز شود در ذهن خود نقشه های پیروزی را طرح می کرد زیرا او می دانست پیروزی از فکر صحیح به وجود می آید.
بتهوون هنگام گردش با خود چند تکه کاغذ می برد ونت های موسیقی را روی آنها می نوشت.
موباسان برای نوشتن یک صفحه بیست صفحه می نوشت و یکی از آنها را انتخاب می کرد.
بالزاک به قدری نوشته خودرا تصحیح می کرد که روی کاغذ،جای خالی باقی نمی ماند وحروفچین مجبور بود حروف را از نو بچیند
.
اسکار وایلد گاهی برای حذف و یا افزودن یک ویرگول ساعت ها فکر می کرد.
