به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی

  اگر سفر نكنی،
  اگر كتابی نخوانی،
  اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
  اگر از خودت قدردانی نكنی.
   
                                                        به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
                                                       زماني كه خودباوري را در خودت
                                                        بكشی،
                                                       وقتي نگذاري ديگران به تو كمك

                                                       كنند.
   
                                                                                به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی
                                                                                اگر برده عادات خود شوی،
                                                                                اگر هميشه از يك راه تكراری بروی
                                                           …
  اگر
روزمرّگی را تغيير ندهی
  اگر رنگهای متفاوت به تن نكنی،
  يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.
   
                              تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
                              اگر از شور و حرارت،
                              از احساسات سركش،
                              و از چيزهايی كه چشمانت را به

                                                        درخشش وامی‌دارند
                                                      و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند،
                                                              دوری كنی . ... .،
   
  تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
  اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت
  شاد نيستی، آن را عوض نكنی
  اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر

  نكنی
  اگر ورای روياها نروی،
  اگر به خودت اجازه ندهی
  كه حداقل يك بار در تمام
زندگيت
  ورای مصلحت‌انديشی بروی . . .
  -
                                                     امروز زندگی را آغاز كن!
                                                        امروز مخاطره كن!
                                                         امروز كاری كن!
                                                  نگذار كه به آرامی بميری!
                                                    شادی را فراموش نكن

تاثیر ساعات مختلف خواب در سلامتی

تاثیر ساعات مختلف خواب در سلامتی

 

تبیان: داشتن عادات غذایی صحیح و توجه به زمان خوابیدن و استراحت برای حفظ سلامت بدن مهم است تا بتواند مواد مغذی را جذب و مواد زائد را دفع کند.

 برای سالم زیستن، باید خواب راحت و آرامی داشته باشیم. به موارد زیر دقت کنید تا اهمیت خوابیدن برای شما روشن گردد:

 ساعت 9 تا 11 شب: زمانی است برای از بین بردن مواد سمی و غیر ضروری که این عملیات توسط آنتی اکسیدان ها انجام می شود. در این ساعت بهتر است بدن در حال آرامش باشد. در غیر این صورت اثر منفی بر روی سلامتی خود گذاشته اید.

 ساعت 11 تا 1 شب: عملیات از بین بردن مواد سمی در کبد ادامه دارد و شما باید در خواب عمیق باشید.

 ساعت 1 تا 3 نیمه شب: عملیات سم زدایی در کیسه صفرا ، در طی یک خواب عمیق به طور مناسب انجام می شود.

 ساعت 3 تا 5 صبح: عملیات از بین بردن مواد سمی در ریه اتفاق می افتد. بعضی مواقع دیده شده که افراد در این زمان، سرفه شدید یا عطسه می کنند.

 ساعت 5 تا 7 صبح: این عملیات در روده بزرگ صورت می گیرد، لذا می توانید آن را دفع کنید.

ساعت 7 تا 9 صبح: جذب مواد مغذی صورت می گیرد، پس بهتر است صبحانه بخورید. افرادی که بیمار می باشند، بهتر است صبحانه را در ساعت 6 و 30 دقیقه میل کنند.

 کسانی که می خواهند تناسب اندام داشته باشند، بهترین ساعت صرف صبحانه برای آنها، ساعت 7 و 30 دقیقه می باشد و کسانی که اصلا صبحانه نمی خورند، بهتر است عادت خود را تغییر دهند و در ساعت 9 تا 10 صبح صبحانه بخورند.

 دیر خوابیدن و دیر بلند شدن از خواب، باعث می شود مواد سمی از بدن دفع نشوند.

 از نصفه های شب تا ساعت 4 صبح، مغز استخوان عملیات خون سازی را انجام می دهد.

 در ایام تعطیل، بسیاری افراد تا دیر وقت بیدار می مانند و بعد از اتمام تعطیلات، با خستگی به سر کار می روند، چون اعمال بدنشان دچار سردرگمی شده است و نمی داند چه باید انجام دهد.

برداشتي از مراسم دوگ اسكات

بگذار بی رو در بایستی بگم دست مریزاد از این برنامه آخ که چه دل نشین بود و جالب وقتی آمد به راحتی همان صعود هایش حرف زدُ گفت و گفت از کوههای دشوار از بهترین ها و لا به لای آن چه مهربانانه نصیحت می کرد چه آن موقع که از بدون اکسیژن گفت و چه آن موقع که از بیواک در ارتفاعات بلند داد سخن داد و یا موقعه ای که گفت. 

دو خطر است كه پيوسته کوهنوردان را تهدید می کند.

 اول بلند پروازی

دوم بد شانسی

و بعد سراغ حادثه  خودش رفت وای خدا.

 بدریا رفته میداند مصیبت های طوفان را ساعتها سر درد داشتم و با خودم کلنجار که ما کجا و اینها کجا

     در ارتفاع بالای ۷۰۰۰ هزار متر سقوط کنی. پایت بشکند. آن هم هر دو پا و مجبور شوي شش روز روي زانو راه بروي کریس بانتیگون سقوط كرده  دو دنده اش می شکند.تا بلكه به کمپ اصلي برسی و با بزله گويي بگويي شاكي بوديم از اينكه اگر غذا نداريم فقط دو آهنگ داشتيم كه مدام تكرارش مي كرديم.

ادامه مطلب را در سایتhttp://ardeshow.blogfa.com/  بخونید

منبع:http://ardeshow.blogfa.com آردیشو/ ( به قلم حسن نجاریان)